Gotowanie we dwoje: kuchnie dla dwóch kucharzy

Klasyczny trójkąt roboczy zakłada jednego kucharza. Przy dwóch osobach ścieżki krzyżują się przy zlewie i płycie — dokładnie tam, gdzie są gorące garnki i ostre noże. Rozwiązaniem są strefy, a nie jedna zoptymalizowana pętla.

Druga płyta jest rzadko potrzebna. Potrzebna jest druga strefa przygotowania z własnym odcinkiem blatu i najlepiej z dostępem do wody. Zlewik w wyspie sam rozwiązuje większość konfliktów dwóch kucharzy.

900 mm wystarczy dla jednej osoby, ale nie dla dwóch. Tam, gdzie dwoje gotujących to codzienność, planujemy minimum 1200 mm między przeciwległymi ciągami i więcej tam, gdzie w przejście otwierają się drzwi zmywarki lub piekarnika.

Zdublowanie codziennych rzeczy — noży, desek, olejów i koszy — tak, by każda strefa miała własne, usuwa więcej tarć niż jakakolwiek zmiana układu. To najtańsze ulepszenie dla dwóch kucharzy.